بعضی از آدمها ،

پُر از مفهوم ِ بودنند...

پُر از حس های ِخوبند...

پُر از حرفهای ِنگفته اند...

چه هستند ، هستند

و

چه نیستند ، هستند...

یادشان..

خاطرشان..

حس های ِخوبشان..

آدمها بعضی هایشان ،

سکوتشان هم پُر از حرف هست...

پُر از مرهم ،

به هر "زخم" است...

نوشته شده در شنبه 1/11/90ساعت 12:30 صبح توسط غزل صداقت نظرات ( ) |